عمومی- گروه سلامت- سمیه شرافتی:
«اورژانس روانپزشکى شهر تهران در وضعیت بحران قرار گرفته است.»
این هشدارى است که چندى پیش دکتر مهدى تهرانى دوست، رئیس بیمارستان روزبه تهران داد و با بیان اینکه ١۶ تخت موجود در اورژانس این بیمارستان، با توجه به شرایط طولانى بسترى بیماران که گاهى به ۴ روز هم میرسد، پاسخگوى نیاز شهر تهران نیست، گفت: متأسفانه ما بیش از ٧٠ درصد بیماران را نمیتوانیم بسترى کنیم و فقط به آنها خدمات سرپایى ارائه میکنیم که البته این امر به نارضایتى بیماران منجر میشود.
شنیدن این هشدار همراه با تاکید کارشناسان مبنى بر اینکه اورژانس روانپزشکى با اورژانس عادى متفاوت است و بیمار روانى درصورت درمان نشدن، جامعه را درگیر خواهد کرد، شاید تکرار واضحات باشد.
ولى با این حال، روانپزشکان معتقدند نه تنها تا به حال هیچ تغییرى در بهبود وضعیت بیماران روانپزشکى در جامعه صورت نگرفته بلکه بهنظر میرسد مسئولان در کشور ما هنوز نمیخواهند باور کنند با توجه به درگیر شدن ٢٠ درصد مردم جامعه به انواع اختلالات روانى، باید نسبت به فعالکردن اورژانس روانپزشکى در بیمارستانهاى عمومى و تک تخصصى کارى کرد.
دکتر سید سعید صدر، روانپزشک و عضو هیات علمى دانشگاه علوم پزشکى شهید بهشتى در گفتوگو با همشهرى و با اشاره به اینکه بیمارستانهاى روانپزشکى چه تکتخصصیها و چه بیمارستانهاى عمومى هیچ کدام بخش روانپزشکى به معناى واقعى ندارند، میگوید: ما فقط یکى دو تا بیمارستان تکتخصصى داریم که آنها هم امکانات کافى براى بسترى بیماران را ندارند.
وى با تاکید بر اینکه خیلى از بیمارستانهاى عمومى هم با این تصور که چون بخشهاى روانپزشکى و اورژانس مربوط به آن براى هیچ بیمارستانى بازدهى مالى ندارد، به فکر دایر کردن آن نیستند، اضافه میکند: در این میان دومین مشکل این است که انتقال بیماران توسط اورژانس هم به درستى صورت نمیگیرد.
اکثر آمبولانسها بیمار روانپزشکى را انتقال نمیدهند و خانوادههاى بیماران دائما از این مسئله شکایت دارند. حتى خیلى اوقات شأن و حرمت بیماران هم در این میان رعایت نمیشود.
بیمهها با هم شانه خالى میکنند!
«بخشهاى روانپزشکى هم در بیمارستانهاى عمومى وضعیت بهتر از این ندارند، از اتاق و نور آن گرفته تا تختها. حتى این تجهیزات نزدیک به استاندارد هم نیستند و همه اینها نشان میدهد که رؤساى مراکز درمانى و دانشگاهى بخشهاى روانپزشکى را اضافه میدانند، بخشهایى که هیچ بازدهى مالى براى بیمارستان ندارند».
شنیدن این عبارات از زبان دکتر صدر در حالى است که دکتر پرویز مظاهرى، دبیر انجمن علمى روانپزشکان نیز با ابراز تأسف از ضعف سیستم اورژانس روانپزشکى در کشور به همشهرى میگوید: متأسفانه هیچ کدام از بیمهها در کشور ما براى تحت پوشش قرار دادن خدمات بیماران روانپزشکى همکارى نمیکنند، بهخصوص اینکه مهمترین بیماران روانپزشکى که موارد اورژانسى هم محسوب میشوند، کسانى هستند که یا اقدام بهخودکشى کردهاند یا به دیگران آسیب رساندهاند.
به عقیده وى، براى همین است که تاکید میکنیم سازمان اورژانس کشور باید تکنیسین مجرب داشته باشد، تکنیسینى که فقط به وضعیت جسمى بیمار رسیدگى نکند.
دکتر مظاهرى با توضیح اینکه مثلا براى بیمارانى که در اثر هذیان و توهم ممکن است به دیگران آسیب برسانند، وسیلهاى داریم به نام «استرس ژاکت»، خاطرنشان میکند: این وسیله یک لباس سرتاسرى است که بیمار را بهطور کامل پوشش میدهد تا نتواند دست و پایش را تکان دهد ولى هیچ بیمارستانى در کشور ما این وسیله را ندارد.
کاملترین بیمارستان هم ناقصاست!
البته در این میان نگاه برخى روانپزشکان به سمت بیمارستانهایى است که در کشور باید کاملترین تجهیزات را براى بیماران روانپزشکى داشته باشند ولى این هم فقط در حد یک توقع است.
دکتر محمد على شهرکى، روانپزشک با تایید این موضوع به همشهرى میگوید: بعد از عزم بیش از ٢٠ ساله وزارت بهداشت براى اختصاص دادن تخت روانپزشکى به بیمارستانها، هنوز بیمارستان امام خمینی بهعنوان بزرگترین بیمارستان کشور نتوانسته بخشى به نام اورژانس روانپزشکى را مجهز کند و حتى در این بیمارستان روانپزشکى هم نیست که اگر اورژانس بیمار مشکوک به اختلال روانپزشکى را به بیمارستان آورد، حداقل از اقدامات غیرعلمى روى بیمار جلوگیرى کند.
چون اقدامات وحشتناکى روى برخى از این بیماران انجام میشود از قبیل تزریق آب مقطر یا چکاندن الکل داخل چشم این بیماران!
مصوبهاى که فقط تصویب شد!
اما در این میان شکایت اکثر روانپزشکان این است: بارها هم گفتیم تختهاى ما جوابگوى تعداد بیماران روانپزشکى نیست.
حتى به عقیده آنها تعداد این تختها در بیمارستانهاى روانپزشکى تکتخصصى هم کم است و علاوه بر این هزینه هتلینگ تخت و بیمارستان در آنها آنقدر بالاست که خانوادهها قادر به پرداخت آنها نیستند.
این در حالى است که به گفته دکتر صدر ١٠سال پیش یکى از مصوبههاى دولت این بود که ١٠ درصد تختهاى بیمارستانهاى عمومى به بیماران روانپزشکى اختصاص یابد ولى به عقیده کارشناسان عملا این اتفاق هیچ وقت نیفتاد.
دکتر شهرکى نیز با ابراز تأسف از اینکه ما در حوزههاى دیگر فقط به حوزه بیماریهاى طبى پرداختیم و از روان مردم کاملا غافل ماندیم، تاکید میکند: بنابراین ما بهعنوان روانپزشک اصلا خوشبین نیستیم که مسئولان سیستم بهداشتى به بهداشت روان مردم بپردازند چه برسد به فعال کردن اورژانس روانپزشکى.
این در حالى است که به گفته این روانپزشک، بهترین امکانات ما در سیستم اورژانس در اختیار اورژانسهایى است که هیچ خدماتى در روانپزشکى ندارند.
«البته الان در تهران و در بیمارستان روزبه در مورد این بیماران اقدامات خوبى صورت گرفته اما هنوز جوابگوى جمعیت چند میلیونى تهران نیست».
دکتر شهرکى با بیان این عبارات به معضل دیگرى هم اشاره میکند و میافزاید: مشکل دیگرى که ما داریم این است که خود روانپزشکان هم این عزم را ندارند که یکصدا شوند و بخواهند اقدامى براى بهبود وضعیت اورژانس روانپزشکى انجام دهند شاید هم این قشر از پزشکان میدانند که اگر بخواهند پیشنهادى در این مورد بدهند، کاملا بینتیجه است.
البته چندى پیش دکتر احمد جلیلى، رئیس انجمن روانپزشکى ایران پیشنهادى مبنى بر جدا شدن مقوله بهداشت روان از وزارت بهداشت داد و اینکه این بخش بهصورت یک معاونت مستقل در کنار وزارت بهداشت شروع به کار کند.
به عقیده دکتر شهرکى، ما همچنان امیدواریم شاید این کار به عوض شدن دیدگاه مسئولان نسبت به بهداشت روان و جلوگیرى از مهجور ماندن آن مؤثر باشد.
منبع : همشهریآنلاین
Popularity: 1% [?]
