براى شناخت بهتر عوارض مختلف افسردگى، اخیرا مطالعات زیادى در مراکز تحقیقاتى سراسر دنیا انجام شده که هر کدام آنها نشاندهنده اهمیت تشخیص و درمان به موقع این اختلال روانپزشکى است.
تازهترین مطالعات نشان مىدهد در افراد مبتلا به افسردگى، احتمال بروز آلزایمر بیشتر است.
به گفته محققان مرکز تحقیقات پزشکى اراسموس در روتردام، بررسى بیش از ۴٠٠ نفر با سنین مختلف نشان داده کسانى که ابتداى مطالعه افسرده بودهاند، تا ۵/٢ برابر بیشتر از سایرین احتمال دارد که ظرف ۶ سال بعد، به آلزایمر مبتلا شوند.
بررسىهاى این محققان همچنین روشن کرده که این احتمال در سنین زیر ۶٠ سال بیشتر است؛ به این ترتیب افرادى که قبل از سن ۶٠ سالگى دچار افسردگى هستند، تا ۴ برابر بیشتر از همسنوسالهاى سرحال و بدون افسردگى خود، احتمال دارد که آلزایمر هم بگیرند.
این محققان، هنوز توجیه دقیقى براى رابطه بین دو بیمارى ندارند. آیا افسردگى باعث فراهم شدن زمینه براى ابتلا به آلزایمر مىشود؟ یا اینکه یک فرآیند اصلى وجود دارد که همزمان دو نتیجه را موجب شده است؛ آلزایمر و افسردگى؟
فرضیه آنها این است که احتمالا بروز افسردگى موجب نوعى پژمرده شدن سلولهاى عصبى در مغز مىشود؛ حالتى که اصطلاحا آن را آتروفى مغزى مىنامیم و در کالبدشکافى و بررسىهاى تصویرى از مغز افراد مبتلا به آلزایمر دیده شده است.
بهخصوص در نواحى مرتبط با حافظه و عواطف انسان، مانند هیپوکامپ و آمیگدال. اشکال این فرضیه این است که تاکنون هیچ مطالعهاى نشان نداده که افسردگى هم موجب همین تغییرات ساختارى در مغز انسان مىشود.
ضمن اینکه این تحقیقات هنوز براى نتیجهگیرى کاربردى ناقص است؛ نمىتوان گفت که اگر افسردگى افراد را زودتر تشخیص دهیم و زودتر درمان کنیم، امکان این وجود دارد که به آلزایمر دچار نشوند.
نتایج این مطالعه، که بهعنوان مقدمهاى براى بسیارى ازمطالعات بعدى مطرح است، در نشریه علوم اعصاب و آرشیو روانپزشکى عمومى، منتشر شده و باعث جلب توجه کارشناسان و متخصصان علوم اعصاب شده است.
نکته مهمى که مىتوان همین جا از این مطالعه نتیجه گرفت آن است که شاید افسردگى با یک واسطه موجب بالا رفتن احتمال بروز آلزایمر، بهخصوص از سنین قبل از سالمندى، یعنى میانسالى شود.
بیماران افسرده، معمولا روحیه ورزش کردن، توجه به تغذیه سالم و معاشرت با دوستان و افراد خانواده را ندارند و این موضوع، ممکن است باعث شروع شدن زودرس و قوىتر فرآیند آتروفى مغزى در آنها شود؛ چرا که بررسىهاى قبلى، به نقش این موارد در پیشگیرى از زوال عقل و آلزایمر، تاکید کرده بودند.
کارشناسان معتقدند فعالیت جسمى و بدنى، ورزش، شرکت در برنامههاى جمعى و کار کشیدن از ذهن، باعث مىشود روند پیرى سلولهاى مغزى به تعویق بیفتد و این بیمارى دیرتر به سراغ انسان بیاید یا اینکه اصلا فرد به آن دچار نشود.
بهعنوان مثال، تحقیقات در دانشگاه بریستول در سال گذشته نشان داده است ورزش کمتر، هم زمینه را براى بروز افسردگى فراهم مىکند و هم احتمال ابتلا به آلزایمر را افزایش مىدهد.
همشهری آنلاین : منبع
Popularity: 1% [?]
