تحقیقات نشان مىدهد، حتى کودکانى که در مقطع پیش دبستانى هستند در برابر افسردگى آسیب پذیر بوده، و علائم و مشخصه هاى این بیمارى مىتواند در این کودکان در تقسیمات زیرگونه اى که براى بزرگسالى مشخص شده است، بازتاب بیابد.
به گزارش خبرگزارى «رویترز»، طى یک پروژه تحقیقاتى بر روى ١۵۶ کودک بین ۳ تا ۵ / ۵ ساله، محققان دریافتند که از میان این تعداد ۵۴ کودک داراى علائم افسردگى هستند که در دو گروه دسته بندى شدند.
این تحقیق نشان داد گروه اول که علائم بیماریشان مشابه افسردگى در بزرگسالان بود با علایم زیرگونه خاصى بنام افسردگى «ملانکولیک» مطابقت دارد. این زیر گونه در بزرگسالان با شدت خاصى از افسردگى همراه مىباشد، به اعتقاد محققان این حالت بدنبال شدیدترین وقایع تلخ و تکان دهنده بروز مىیابد.
کودکانى که ناراحتى روحى آنان با افسردگى نوع «ملانکولیک» در بزرگسالان یکى است داراى سابقه خانوادگى افسردگى شدید هستند و همگى این کودکان مبتلا به بیمارى خاصى بنام «انهدونیا» مىباشند که شامل بىعلاقگى به چیزهایى هم چون بازى مىشود که کودکان سالم و عادى به آنها توجه دارند.
هم چنین این کودکان دچار ناآرامى مىباشند که آنها را از دیگر کودکان افسرده متمایز مىکند. پنج تا هفت درصد از کودکان افسرده اى که در این پروژه قرار داشتند در گروه «انهدونیا» قرار گرفتند.
گروه دوم، که «هدونیک» خوانده مىشوند به گروه خاصى از کودکان افسرده گفته مىشود که داراى حوصله بوده و به بازى علاقه دارند.
این کودکان نیز داراى میزان بالایى از وقایع تلخ و تکان دهنده در زندگىخود هستند که مشابه علائم «نان –ملانکولیک» در بزرگسالان افسرده مىباشد.
در این گروه، افسردگى ناشى از واکنش شرایط ناراحت کننده است اما ارتباط بیولوژیک همچون گروه نخست ندارد. در گروه نخست، افسردگى مىتواند اساس ژنتیکى داشته باشد که با اختلال سیستم مغزى همراه است.
این گزارش مىافزاید، اگر با همین روش بتوان کودکان افسرده را همچون بزرگسالان به دو دسته تقسیم کرد، مىتوان در درمان آنها گام مثبتى برداشت، چرا که واکنشهاى درمانى در هر دو گروه متفاوت است. به طور مثال کودکان گروه نخست در برابر «بازى درمانى» واکنش متفاوتى را با کودکان گروه دوم نشان دادند.
ایرنا : منبع
Popularity: 2% [?]